17 maart 2016 – Schoothondje

Ik heb al een grote hond in huis, maar nu ook een klein schoothondje, genaamd; Daylon!

Echt waar hij wil aldoor op schoot zitten, loopt achter me aan en hangt tegen mij aan. Waar ik ben is hij ook. Hij wijkt niet van mijn zijde! Daylon is niet helemaal in topvorm en ik ook absoluut niet. De griep is aanwezig in ons huis en Daylon zijn koorts is inmiddels veranderd in verhoging. Ik was vorige week geveld door de griep, maar lijkt mij nu weer opnieuw gevonden te hebben dus we hangen samen wat af! Gister was Chemène erbij met het bankhangen, want die was gister ook niet helemaal lekker (misschien ook voor het eerst een beetje schoolziek, tenslotte waren al haar klasgenootjes al ziek thuisgebleven en ik denk dat zij dacht nu is het mijn beurt)!

Er zijn een hoop nadelen aan ziek zijn en het hebben van een ziekenboeg in huis maar er is 1 heel belangrijk groot voordeel en dat is dat Daylon en Chemène extra knuffelig zijn en dat we lekker samen kunnen liggen. Zo kreeg ik een paar dagen terug, uit hem zelf een kus toen hij op schoot zat. En deed Chemène een dekentje over mij heen toen ze bij mij op de bank lag.

En het nadeel vind ik toch wel dat je als moeder niet echt ziek kan zijn en geen rust kan pakken. Want alles draait gewoon door. Ik denk dat dit de reden is dat ik na anderhalve week nog steeds niet helemaal ben hersteld. Want vorige week bleef het schema ongewijzigd. De kids moesten worden gehaald en gebracht  van en naar school en de peuterspeelzaal, Chemène moest naar haar sporten, de boodschappen moesten in huis komen en helaas hebben wij geen tuinkabouters die naar binnen komen voor het huishouden. En nu is Bas ook ziek en alles komt nu even op mij aan. Dus tja een moeder (ouder) kan niet ziek zijn. Maar we zijn het helaas soms toch.

Maar er VIEL ook wel wat te lachen hoor vandaag. Want Chemène struikelde een beetje en Daylon zei heel wijs; Mène boem! Dit vond ze leuk dus ze deed het voor de grap nog een keer. Opnieuw herhaalde hij het!

‘ s Avonds bracht ik eerst Chemène naar bed en liet ik Daylon even bij Bas in de slaapkamer die er al in lag. Toen ik terug kwam zaten ze samen tv te kijken onder de dekens. Toen ik kwam aanlopen tilde Daylon de dekens opzij en gebaarde dat ik daar moest komen zitten. Dus we hebben nog even met zijn drietjes in bed tv gekeken. Even mijn rust pakken!

Ps. Vanaf dit moment dat hij aan mij plakte is hij overgegaan in de mama fase. Alles moet ik doen en hij vraagt ook aldoor om mij. En ik moet er in zijn ogen dus ook aldoor zijn. Zelfs een meter bij mij vandaan is al ver;). En als ik echt weg ga is het brullen geblazen. Ik heb een speciaal plekje in zijn hartje!

About the author  ⁄ Redactie

Comments are closed.