2 september 2013 Alles gaat zo snel

Jeetje, alles gaat zo vreselijk snel.

Ik heb altijd behoorlijk veel moeite gehad met het afsluiten van periodes. Dingen die niet meer terugkomen en je niet meer zal meemaken in de toekomst. Ik hoop altijd dat die momenten zo lang mogelijk duren. Maar ja, juist die momenten gaan zo vlug en dat benauwd mij vaak. En nu tijdens de zwangerschap komen daar ook nog eens de extra emoties bij. Lekker die traantjes laten vloeien.

En wat mij ook emotioneel kan maken is het gemis van mijn vader. Hij is alweer 12 jaar geleden overleden. Het gemis slijt dat is waar, maar hij had dit gewoon moeten meemaken. Hij had gewoon ook opa moeten zijn!

Bij die bijzondere momenten in het leven mis je de dierbaren die er niet meer zijn extra. Mijn kindjes hebben gewoon geen opa. Dat is toch wel jammer. Wel ben ik naar de begraafplaats geweest om het nieuws aan hem te vertellen. Dat vond ik wel erg fijn om te doen.

Op dat moment besef ik me weer hoe snel alles gaat en dat je van alles in het leven moet genieten.

Dat heb ik dus ook gedaan vandaag met de eerste schooldag van Chemène. Dit is weer een nieuw begin en dus ook weer een periode die ik moet afsluiten. Ik heb mijn kindje gewoon niet meer aldoor om mij heen! Ze wordt groot en ik moet haar een beetje loslaten! Hoe moeilijk ik dit begin ook weer vind, zo hoort het ook. Het gaat alleen zo snel, ze worden zo snel groot! Aaaah, ik ben echt een muts. Ik weet het.

Nu maar hopen dat ik nog van alle mooie momenten in mijn zwangerschap mag mogen genieten en dat de tijd bij deze baby iets minder hard vliegt. En dat het nog héééééééél lang zal duren voordat zijn eerste schooldag zich aandient.

2 september 3013 Alles gaat zo snel

About the author  ⁄ Redactie

No Comments