20 februari 2014 Een week oud

Aaaah, ja hoor zoals ik al zei zou ik een week na de bevalling denken: vorige week was ik bevallen en zou de tijd zo immens vlug gaan. Ongelofelijk! Gisteravond werd ik er een beetje benauwd door, want dit wil ik niet hoor! Niet zo vlug allemaal. Ik weet heus wel dat het nu eenmaal zo gaat maar kan dat gewoon moeilijk een plekje geven. Daylon doet het super goed en is nu alweer een uur een week oud. Hij zit ver boven zijn geboortegewicht. Mijn borstvoedingsproductie is gelukkig goed op gang gekomen. Sneller dan verwacht na het bloedverlies, de bloedtransfusie en de narcoses.

De verloskundige is op controle geweest en we hebben het ook even over mijn herstel gehad. De kans is erg groot dat ik niet over 11 weken gelijk al mijn werkzaamheden kan hervatten. Ik loop door mijn operaties en bloedverlies ongeveer een maand achter op iemand die een gewone bevalling heeft gehad. Dit had ik niet verwacht eigenlijk. Ik dacht dat het wel heel snel bij zou trekken. Dus misschien dat ik niet gelijk weer dolfijnenshows kan doen als ik weer begin. Ik moet me er in ieder geval op voorbereiden dat het langer gaat duren dan ik verwacht. Maar ik hoop en denk dat ik in het hoogseizoen vast wel een showtje mee kan doen. Daar gaan we voor!

De andere kant aan mijn langere herstel, waar bedrust bij hoort, is natuurlijk wel dat ik intens kan genieten van mijn kleine ventje. Want ik lig de hele dag met hem in of op bed te tutten. En ik heb ook mijn man en dochter aldoor om mij heen. Hoe fijn is dat?! Ik heb nu alle tijd van de wereld om de hele dag te moederen. Dan wel niet zoals anderen maar gewoon vanuit bed! Ik blijf het in ieder geval van de positieve kant bekijken en geniet 100%.

About the author  ⁄ Redactie

Comments are closed.