25 weekjes!

Stiekem ben ik al aan het aftellen… Alhoewel ik zelf denk dat ik de 40 weken niet eens haal, lijkt het toch nog erg ver  weg allemaal.

Mijn buik word zwaarder en ronder. Vanochtend gaf de weegschaal aan dat er nu 6 kilo bij was gekomen. Snel kijk ik even op Google wat de gemiddelde vrouw nu ongeveer moet zijn aangekomen…Mijn man noemt mij sinds een paar maanden lieftallig ‘Skippy de kangoeroe’, en zo voel ik mij ook. Ik kan me niet echt thuis vinden in de zwangerschapskleding die de winkels aanbieden. Hoe kan iemand zich daar nu aantrekkelijk in voelen?! Ik wil gewoon een mooie slim broek en een leuk T-shirt! En het liefste met een paar leuke hakken ook nog, alhoewel ik die enige tijd geleden al heb omgeruild voor een paar zwarte hoge platte laarzen.

Ik sleur mezelf naar de kleding kast en begin me aan te kleden en klaar te maken voor mijn werk. We hebben vandaag een opleidingsdag. Ik puf alleen al bij de gedachte dat ik een hele dag in een warm lokaal naar iemand moet gaan luisteren, op een stoel die het woord ‘comfortabel’ nooit heeft gekregen.

Ik werk snel twee geroosterde broodjes naar binnen en moet zoals altijd rennen voor de bus. Dat rennen ging vroeger trouwens ook wat gemakkelijker dan nu, en ik probeer me in te beelden hoe al dat gehobbel moet voelen voor het kleine prulletje in mijn buik. “Volgende keer maar wat eerder van bed” ,zeg ik tegen mezelf terwijl ik het beeld van een ‘door elkaar geschudde baby’ voor me zie. De rest van de week verliep rustig, alhoewel er soms dagen zijn dat ik meteen na mijn werk op bed wil kruipen, voel ik me goed.

Vol goede moed gaan we de feestdagen tegemoet. Een gezellige boel zal het hier worden. De kerstboom pronkt al een paar weken in de woonkamer en ik heb mijn best weer gedaan om allerlei lekkers in huis te halen. Mijn 2 jongens hebben een enorme hoeveelheid vuurwerk ingeslagen waar het leger jaloers op kan zijn, en wij zijn druk in de weer om wat leuke cadeautjes en gedichtjes te verzinnen voor het jaarlijkse ‘lootjes trekken’ gebeuren.

De titels in de kranten van “het is crisis” zijn erg ver zoeken als je ziet hoe druk het overal is. Mensen rennen met volle winkelwagentjes en overladen met ingepakte cadeaus de winkel uit. Ja, het is weer kerst. Volgend jaar hebben we er een klein gezinslid bij. Nog meer gezelligheid… Hoe ik dan met een kinderwagen door al die stampvolle winkels ga rijden, dat is voor latere zorg … nu eerst genieten….

 

About the author  ⁄ Redactie

No Comments