Acceptatie & leren genieten – Lisa

De donkere wolk bestond uit het feit dat ik een alleenstaande moeder zou worden, ik niet meer het 17-jarige meisje van eerst zou zijn en ik merkte wie mijn echte vrienden waren al was dat niet altijd een voordeel. Ik kon het soms maar moeilijk accepteren dat iemand waarvan ik dacht dat het een goede vriend was me zo kon laten vallen als een baksteen. Maar dat waren dingen waarvan ik ze moest accepteren.

Aan zwangerschapsgym met 30-plussers had ik geen behoefte. Maar het leek me wel leuk om iets te doen. Een vriendin van mijn moeder gaf Haptonomie. Ze gaf privéles aan mij. Ze leerde hoe ik me goed kon voorbereiden op de bevalling (dat verhaal komt nog!) en hoe ik makkelijker contact kon maken met het popje in mijn buik. Dat was leuk om te volgen!

Op school gingen ze goed met mijn zwangerschap om, daar durfde ik mezelf te zijn. Ik zat op een hele kleine school (inmiddels zitten we in een ander gebouw) en dat was heel fijn.

Ik zat op een kleine, gezellige school. Ik vond het niet vervelend als mensen zaten te kijken. In mijn woonplaats daarentegen, vond ik het best vervelend als ik werd nagestaard of als ik doorhad dat mensen het over mij hadden als ik er voorbij liep. Maar ik snapte het ook wel weer. Waarschijnlijk had ik hetzelfde gehad als een ander van mijn leeftijd destijds zwanger was geworden.

Op een gegeven moment veranderde mijn instelling en ik besloot om het positiever te bekijken. Mensen die dichtbij mij stonden (mijn moeder, vrienden die vanaf dag 1 betrokken waren, etc. ) waren voor me, waarom zou ik dan bezig zijn met mensen die tegen me waren?

Ik was aan het vechten om de donkere wolk naar de achtergrond te verstoten en om (weer) 100% voor Sophie te gaan. Ik had besloten om voor haar te gaan, toen ik moest kiezen tussen houden of niet, dan moest ik dat ook doen!

Ik genoot er weer van om haar te zien op echo’s, ik genoot er weer van om contact te maken met mijn handen, waarop zij reageerde met liefkozende schopjes. Ik genoot weer van het inbeelden hoe ze eruit kwam te zien. Ik genoot meer van andere kinderen om mij heen en bovenal genoot ik van het moedergevoel, ook al was ik een ‘maar’ een meisje van 17..

Word vervolgd..

About the author  ⁄ Redactie

No Comments