Bewustwording

Misschien kijk jij ook wel eens naar programma’s als Eerste Hulp Bij Opvoeden. De hysterische peuters en hun wangedrag spatten van het scherm. Deuren worden zo hard dichtgesmeten of met vuisten en voeten bewerkt dat het gezin inmiddels topsponsor is van de plaatselijke bouwmarkt. Schreeuwen is de standaard van communiceren geworden en scheldenwoorden lijken daarbij de nieuwe koosnaampjes. Uiteraard worden extreme situaties uitgelicht omwille van de kijkcijfers, maar je zou zomaar kunnen denken dat leven met kleine kinderen gelijk staat aan de hel op aarde.

Niets is minder waar,  maar het hangt wel grotendeels af van hoe jij je opstelt. Aanraders om je denkpatroon over opvoeden vorm te geven, ook gericht op de lange termijn, zijn Opvoeden doen zij zo (zie Uitzending Gemist) of Van de straat dat momenteel op Ned3 te zien is. Psychologen leggen daarin o.a. uit dat je veel meer van jezelf aan kinderen meegeeft dan je vaak denkt. Door lichaamshouding, intonatie, eigen opvoeding en overtuigingen. Bewustwording is wellicht de belangrijkste les. En weet dat wat je als ouder met de beste bedoelingen doet, lang niet altijd zo ervaren wordt door je kind.

Recent werd ik daar door een opmerking van mijn oudste van 4 weer eens fijntjes op gewezen. Met de 3de op komst hadden vrouwlief en ik bedacht afgelopen zomer de woonkamer te verbouwen, o.a. om meer speelruimte te creëren voor de kinderen. Onderdeel van de plannen was het weghalen van de openhaard, wat met grote schrik werd ontvangen: ‘Papa, hoe kan Sinterklaas dan cadeautjes brengen?’. Met het bieden van alternatieven als de brievenbus en de verwarmingsbuizen leek de zaak afgedaan. 7 maanden en een Sinterklaasviering verder blijkt het onderwerp nog springlevend: ‘Leuk pap, die extra speelruimte, maar ik heb liever de openhaard terug.’ Waarom dan? ‘Die had een groter gat, daar konden grotere cadeaus doorheen.’

About the author  ⁄ Redactie

Related Posts

Profielschets Ies

Slechte ouder

Discriminatie!

No Comments