De eerste kennismaking – Ilona

Alles veranderd
Toen ik zwanger was, vond ik het allemaal maar eng in het begin. Je lichaam verandert, je zit vol met hormonen die de baas over je spelen en je verliest een beetje de controle, daar moet je je bij neerleggen anders wordt je best een beetje gek. In het begin twijfelde ik heel erg, wilde ik dit wel en kon ik dat wel.. mama zijn? En dan nog die bevalling straks. Wat een hel. Ik kon er zo van in paniek raken. Maar van alle kanten krijg je alle clichés te horen. Je groeit er vanzelf naar toe, straks kun je niet wachten tot hij eruit komt, die pijn die vergeet je weer etc. Eigenlijk heel irritant om steeds maar weer te horen. Al die goed bedoelde adviezen en opmerkingen, daar heb je soms echt geen zin in. Gewoon een beetje medeleven dat is wat je dan nodig hebt. Maar goed, zo slaat elke zwangere vrouw zich er wel doorheen, want ja inderdaad; je groeit echt naar de bevalling toe en ja ook die pijn die vergeet je. Onvoorstelbaar, maar het is zo irritant ook dat iedereen daar dus gelijk in heeft.

Inwendige echo
Voor het zover is, moet je toch eerst nog even echt naar de bevalling toe groeien, net als je kindje. In de eerste weken voel je van alles, maar soms toch ook juist helemaal niks. En de ene voelt dit en de andere voelt dat. Ik heb zelf extreem buikpijn gehad in de eerste weken, waar ik van flauw viel. Om een buitenbaarmoederlijke zwangerschap uit te sluiten, kreeg ik een inwendige echo (ik was toen ongeveer vijf weken). Gelukkig zat alles op de juiste plek, maar die buikpijnaanvallen bleven komen. Ik durfde amper nog naar buiten, bang dat het op straat zou gebeuren. Waarschijnlijk zijn het mijn darmen geweest en na een paar weken was het over. De pijn die ik had kon ik wel vergelijken met de echte weeën tijdens de bevalling qua pijngehalte. Niet zo’n pretje dus.

Echo
Met 18 weken deed ik voor het eerst mee als vrijwilliger voor een opleiding voor echoscopisten. Je krijgt dan een echo uitgevoerd door studenten aan de opleiding. Zij kunnen oefenen en jij kan je kindje bewonderen. Tijdens deze echo was meteen heel duidelijk te zien dat we een zoontje zouden krijgen. In vol ornaat showde hij zijn zaakje aan ons. Uiteraard waren we dolgelukkig. We kregen er een prachtige foto van mee naar huis en we konden nu gericht op zoek gaan naar een mooie jongensnaam. Vanaf dat moment voelde alles meteen anders. Alsof je nu echt kennis had gemaakt.

About the author  ⁄ Redactie

Related Posts

No Comments