De laatste loodjes

En dan de laatste loodjes, de periode waar ik nu in zit. Ik was alweer vergeten dat die toch echt het zwaarst wegen. Ik ben inmiddels dertien kilo gegroeid en voel me soms net een olifant. Slapen met zo’n dikke buik wordt steeds lastiger, vooral omdat ik ’s nachts minstens zes keer mijn bed uit moet om te plassen .

Na een half uur in bed liggen  (met welk kussen dan ook tussen de knieën) , gaat mijn been pijn doen en moet ik naar de andere zijde draaien. Dit draaien is nog veel pijnlijker dan blijven liggen, maar goed als ik blijf liggen kom ik niet in slaap. Alsof je een potvis terug naar zee moet duwen, draai ik mezelf om in bed onder begeleiding van diepe zuchten (alsof dat helpt), en gevloek. (Dat geeft een mens kracht zullen we maar zeggen).

Ik zou ook zo graag mijn enkels weer kunnen zien, want buiten het feit dat er een enorme toeter boven hangt waardoor ik ze letterlijk niet meer zie, heb ik s’avonds ontzettend veel last van mijn voeten. Ik wil graag mijn teen nageltjes een leuk kleurtje geven, maar ik kan er gewoon niet meer bij. Ook het lopen ( lees waggelen ) gaat steeds moeilijker, en “even” een boodschap doen duurt nu 3 keer langer dan normaal.

Ja, de laatste loodjes wegen het zwaarst!

Gelukkig weet ik dat het nu niet meer al te lang gaat duren voordat we onze kleine baby in onze armen mogen sluiten, en zijn we straks alle kwaaltjes en pijntjes snel vergeten.

# 40 weken zwanger #

About the author  ⁄ Redactie

No Comments