De nieuwe fase van de zwangerschap – Jasper

Het gaat bijna ongemerkt. De nieuwe fase in de zwangerschap. De laatste fase, vermoed ik. Van een onwetend en verwachtingsvol persoon verander ik langzaam in een aanstaande vader. Hoe dat komt? Door allerlei kleine en grotere dingen waar we de laatste weken mee geconfronteerd worden.

Om te beginnen de babykamer. Die moet nu echt af. Men zegt dat de kinderkamer na zeven maanden zwangerschap gereed moet zijn en zover zijn we nu ongeveer. Dus heb ik het ledikant in elkaar gezet en het prachtige, maar o zo kleine wiegje. Omdat ik toch bezig was heb ik meteen maar de box gebruiksklaar gemaakt. Verder behang bestelt en druk bezig met het ophangen van lampjes, mobielen en meer van dat soort zaken. Al klussend ga ik me steeds meer realiseren dat het uur U niet ver meer weg is. Als alles gaat zoals gepland duurt het nog tien weken. Als ons kindje zich eerder meldt misschien wel acht weken!

Verder hebben we het steeds vaker over het moment van zwangerschapsverlof van Suus. Als ik me niet vergis, werkt ze nog vier weken. Dat is zo voorbij, dat weet ik zeker. Over vier weken gaat ze thuis zitten broeden en ze gaat pas weer aan de slag als de baby twaalf weken oud is. Surrealistisch bijna.

Ook gebeurt er van alles aan de medische kant waardoor ik merk dat de baby er echt aan zit te komen. Zo hebben we volgende week een afspraak in het ziekenhuis voor een rondleiding op de kraamafdeling. De frequentie van bezoeken aan de verloskundige neemt toe en daarmee ook de spanning. Ik voel de baby steeds beter schoppen en draaien. Suus ook, zij wordt er zelfs wakker van. Het kraampakket is besteld en het eerste flesje is in huis.

Met het naderen van de uitgerekende datum komt ook de zorg. Zal ik goed genoeg in staat zijn om voor mijn kindje te zorgen? Ik weet er tenslotte bijna niks van. Ik heb nog nooit een luier verwisselt. Het mag de baby in ieder geval nooit aan iets ontbreken, dat is wel duidelijk. Aan de andere kant maakt zich een fijne spanning van me, mij meester. Vergelijkbaar met het vooruitzicht van mijn verjaardag vroeger of de avond voor Sinterklaas. Zenuwachtig, zin en kriebels in mijn buik. Zo ken ik mezelf helemaal niet! Ik zal nog even geduld moeten hebben. Gelukkig is Suus vol energie en doen we veel leuke dingen met ons drieën. Zo is ons kindje al bij verschillende concerten geweest en gaat de baby binnenkort een weekendje naar een Waddeneiland. Dat zijn de dingen die we altijd veel hebben gedaan. Dat voelt goed, vertrouwd en alsof de geboorte nog best ver weg is.

About the author  ⁄ Redactie

No Comments