En toen was ik zwanger – Linda

Ik zal mij even voorstellen. Ik ben Linda en woon samen met mijn man en kat. Mijn man werkt in de IT en ik werk bij een GGZ instelling. We zijn bijna 10 jaar bij elkaar en wonen nu net een paar jaar in een hoekhuis, hiervoor woonde we in een appartement. Mijn hobby`s zijn vooral creatief bezig zijn en ik houd van muziek en dans.

Ik was een half jaar gestopt met de pil en had medicatie afgebouwd die niet samen gingen met zwangerschap. Mijn man en ik wilden een beetje gokken op een periode, om zo verjaardagen te verspreiden. Halverwege januari werd ik misselijk, huisarts dacht gelijk aan zwangerschap, maar test bleef negatief. Na twee weken kreeg ik op een maandag het idee om een test te doen, ik kon mijzelf niet meer bedwingen. En ja, ik was zwanger, streepje kwam gelijk in beeld. Ik belde mijn man, die op werk was en hij reageerde nogal rustig. Vind je het gek; al zijn collega`s zaten om hem heen. Ik heb gelijk contact gezocht met een verloskundige in de buurt.

Als ik terug kijk op die weken had ik wat last van mijn borsten. Onze kat, 20 jaar, ligt meestal in haar mandje naast mij, maar ze kreeg een ingeving om tegen mijn buik te gaan liggen, zij voelde het dus ook. Ik ben blij dat ik het eigenlijk al onbewust voelde, want ik at geen rauw vlees en dronk geen alcohol. Daarnaast wist ik van onze kinderwens, dus slikte ik al foliumzuur. We zijn met een fotolijstje met een verhaaltje erin: Oma je krijgt er een klantje bij, opa en oma gefeliciteerd. Mijn schoonmoeder is kapster en daarom zat er ook een doosje bij om het eerste lokje in te bewaren. Toen we met het pakje aankwamen wisten ze het eigenlijk al en ze waren zo blij.

Mijn beste vriendin weet het ook al, omdat ik altijd steun van haar kan krijgen. Verder houden we het nog even stil, maar we zijn zo gelukkig. In de vijfde week kreeg ik krampen in mijn onderbuik, veel erger dan menstruatiepijn en nam contact op met de verloskundige. Ik moest gelijk voor controle naar het ziekenhuis, bang voor een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Op de echo zag je een zakje met een soort erwtje erin, ik was zes weken en het zat op de goede plek. De hevige buikpijn, was dus groeipijn, gelukkig. Volgende echo met 8 weken, om toch nog even te checken. Bij de verloskundige heb ik een 10 weken echo plus intakegesprek gepland.

 

About the author  ⁄ Redactie

No Comments