Review Category : Marcel

Profielschets van Marcel

Ik ben Marcel van Stigt en ik ben 50 jaar. Ik ben vader van twee kinderen (een jongen en een meisje). Ze zijn respectievelijk zeven en acht jaar oud, dus de tijd dat mijn vrouw zwanger was, is alweer een tijdje geleden. Maar net als de geboorte van mijn kinderen, kan ik me ook de tijd dat mijn vrouw zwanger was nog helder voor de geest halen. In mijn maandelijkse columns kijk ik daar op terug. Meer informatie over mijn persoon is te vinden op website www.marcelvanstigt.nl. ...

Read More →

Tevreden – Marcel

Het plafond was hagelwit en daardoor viel mijn oog meteen op de spin die in één van de hoeken rond kroop. Waarschijnlijk was de spin bezig met het bouwen van een web. Vanaf mijn positie, liggend op de operatietafel, kon ik het uitstekend volgen. Spectaculair was het niet; een spin die een web weeft is doodnormaal en ik heb het al heel vaak gezien. Maar ik was bloednerveus. Ik moest bovendien wachten tot mijn huisarts en zijn collega zouden binnenkomen en dus leidde het even af. Lang hoefde ik niet te wachten. De deur zwaaide open en de twee mannen ...

Read More →

Gebroken nachten – Marcel

Net als Joy, die inmiddels 16 maanden oud was, kampte ook mijn pasgeboren zoon met darmkrampjes. Het begon steeds een kwartiertje nadat hij een flesje had leeg geslobberd. Dan begon hij te jammeren en bezorgde hij het hele gezin een slapeloze nacht. Dat kon zo niet langer. En daarom hadden mijn vrouw en ik bedacht dat ik met Dave beneden zou slapen. Ik op de bank, hij in zijn wiegje ernaast. Ik nam dan de gehele zorg op me – inclusief drie keer een flesje geven en de luier verschonen – en dan was het in iedere geval maar één ...

Read More →

Paniek – Marcel

Anne raakte weer zwanger en wilde deze keer graag thuis bevallen. Dat wilde ze de eerste keer ook, maar omdat tussen het breken van het vruchtwater en de weeën te veel tijd had gezeten, moesten we naar het ziekenhuis. Net als Joy, begon ook ons tweede kind zich in de nachtelijke uren te roeren. En de volgende ochtend was het zeer wijs om de huisarts te bellen – hij zou de bevalling doen. Kort na zijn spreekuur kwam hij op bezoek. Gelukkig maar! Omdat we niet naar het ziekenhuis hoefden, bleef mij weliswaar een dolle rit bespaard, maar er stond ...

Read More →

Een dilemma – Marcel

Het was lekker weer en ik reed met onze versgeboren baby Joy naar Alkmaar om daar ergens op een terras te gaan zitten. De auto liet ik in een parkeergarage achter, ik zette Joy in de kinderwagen en liep met haar het centrum van de Kaasstad – Joy-riding noemde ik dat altijd, maar dit even terzijde. We namen plaats op één van de terrassen en ik bestelde een espresso. Nadat ik die naar binnen had genipt, werd het hoog tijd voor een flesje voor mijn dochter. Ze klokte het gulzig naar binnen en uitte haar waardering met een niet kinderachtige ...

Read More →

Kraamkwellingen – Marcel

Twee dagen moesten moeder en dochter in het ziekenhuis blijven en daarna, op een woensdagochtend, haalde ik ze op. De kraamverzorgster, Lydia, kwam in de loop van de middag langs om kennis te maken. Het was kordaat type van in de dertig. Ik maakte haar wegwijs in het huis, want dat zou zes weken lang haar domein zijn, ze liet zien hoe je een baby een flesje geeft en daarna vertrok ze weer, wat instructies voor de nacht achterlatend. De volgende ochtend, om acht uur, zouden haar kraamdiensten beginnen. Ze had van mij een huissleutel gekregen, dus ze kon zo ...

Read More →

Ons eerste kind – Marcel

Anne werd in een rolstoel naar de verloskamer gereden en ik hobbelde erachter aan. Galant als ik ben hielp ik haar op het bed. Daarna drapeerde ik mijn jas over een stoel. Tegen de muur stond een stretcher, zag ik. Voor mij. Meteen kwamen bij mij verhalen binnen van vrienden en familieleden die al vader waren geworden. Bij sommigen had het wel dertig uur geduurd voordat de bevalling was geslaagd. Ik maakte me op voor een langdurig verblijf in het ziekenhuis. Maar Anne was ervan overtuigd dat ik de stretcher niet hoefde uit te klappen. ,,Dit gaat niet lang duren,’’ ...

Read More →

Alarmfase – Marcel

‘Het is begonnen!’ hoor ik Anne roepen. Het is twee uur in de nacht en terwijl ik op het toilet, waarvoor ik mijn bed met tegenzin heb verlaten, zit te suffen dringen de woorden traag tot mijn wazige hoofd door. ‘Begonnen? Wat is begonnen? Een film?’ Maar dan schiet ik wakker. Het is begonnen! Ik trek haastig door, vergeet mijn handen te wassen en storm half struikelend de slaapkamer in. Anne heeft het dekbed van zich afgeslagen. Op de matrashoes tekent zich een natte plek steeds ruimer af. De vliezen zijn gebroken, constateer ik alert. Want zoveel verstand heb ik ...

Read More →

De laatste loodjes – Marcel

Anne was zeer zwanger, het was een zinderende zomermaand en de combinatie zware last en hete zon eiste zijn tol. Mijn arme vrouw had het verre van gemakkelijk. Elke beweging was er een te veel, ze was het zwanger zijn zat en haar stemming zakte tot een onheilspellend laag peil. Ze snakte naar verkoeling en wilde heel graag, nee: eiste bijna dat ik een vrije dag zou nemen om samen met haar naar de zee te gaan. Ik had nog maar een paar ATV-dagen te besteden en daar wilde ik zuinig mee omspringen. Maar tegen de smeekbede van Anne kon ...

Read More →

Negen jaar later – Marcel

De zon zinderde en daarom reden Anne en ik met onze 9-jarige dochter Joy naar De Lei, een meertje in de polder bij ons in de buurt. Zoon Dave was spelen bij een vriendje en zou daar ook blijven eten en logeren. Daardoor hadden wij onze handen wat meer vrij; Dave kan namelijk nog niet zwemmen, maar Joy wel. Het is onze favoriete zwemlocatie. De stranden van Zandvoort, Egmond en laten we graag voor wat ze zijn. Te druk, te lastig om een parkeerplek te vinden, te lange files. Nee, dan liever onze eigen woonomgeving. Tien minuten rijden, geen files ...

Read More →