Hét Gesprek

“Als ik 24 ben, stop ik met de pil hoor”, lach ik richting mijn vriend. “Daar hebben we het nog wel over”, hoor ik hem zeggen om vervolgens over een ander onderwerp over te gaan. Enige dagen later loop ik met mijn moeder in een winkel. Allerlei babyschoentjes, rompertjes en sokjes zijn in de aanbieding. Ik krijg ineens de neiging om alles in te laden en mee te nemen. Ik beheers me, maar ik weet heel goed waar het gevoel vandaan komt. Mijn hele leven wil ik al een jonge moeder zijn. Ik heb heel veel liefde in me die ik graag wil delen. Mijn vriend en ik zeiden altijd: “Voor onze 25e willen we kinderen.” Nu ben ik 23 en begint het te kriebelen. Hij is een jaar jonger en twijfelt nog. Maar ik niet. Geen haar op mijn hoofd die twijfelt. Voorzichtig knoop ik een gesprek aan. “Your, ik maakte laatst geen grapje. Ik wil heel graag kinderen met jou.” Cliché, maar hoe vertel je zoiets? De man als hij is, begint gelijk alle voor- en nadelen tegen elkaar af te wegen. Uiteindelijk besluit hij dat hij bedenktijd nodig heeft…

Iedere dag kom ik er op terug, waar hij natuurlijk gek van wordt. Inmiddels ben ik jarig, hij heeft nog geen antwoord. Dan is mijn feestje. Nog geen antwoord. Die nacht vraag ik: “Het duurt nu zo lang, ik weet je antwoord al. Maandag bestel ik mijn pil.” Hij, ietwat aangeschoten: “Als je dat denkt, zit je er helemaal naast.” Ik negeer hem en val in slaap.

De volgende ochtend tijdens het ontbijt houd ik het niet meer. Ik vraag het hem gewoon op de man af… Zenuwachtig pul ik aan mijn croissantje. Tot slot krijg ik naar buiten: “En?” Een krampachtig glimlachje maakt een soort krul van mijn lippen. Nogmaals legt hij me de voor- en nadelen uit en vertelt dat hij overleg heeft gehad met zijn collega’s. Wat?! Maar goed… Na een beetje om de hete brij heen gedraaid te hebben, antwoordt hij volmondig: “Ja!” Ik vlieg hem om zijn nek en voel me intens gelukkig. Ik vertel hem dat ik geen zin heb in poespas. “Ik ga geen gekke dingen eten, niet om de drie dagen seks hebben en al helemaal niet uitrekenen wanneer ik het best zwanger kan worden. Het komt wanneer het komt, al zou dat nog een jaar duren.” Hij is blij met deze uitspraak en ik eigenlijk ook…

Een paar dagen later is het zo ver. Mijn pilstrip is op. Dit is het, denk ik. Toch maar een beetje op internet neuzen of er nu dingen zijn die ik fout zou kunnen doen of eten. En hoe lang zou het kunnen duren? Heeft Youri het misschien alleen gedaan omdat ik zo zat te drammen. Je raad het al: stress. Die avond in bed begin ik het gesprek. “Your, het is nu echt. En hoewel ik eerst stoer deed, was ik toch wel een beetje bang ook.” Hij knikt begrijpend. Dan beginnen we te fantaseren en komen er niet uit of het een jongentje of een meisje moet worden. Youri besluit: “Een kind neem je niet, die krijg je.”

About the author  ⁄ Redactie

Related Posts

No Comments