Review Category : Maureen

Het leven als zoogdier

En toen was het zover: er was een baby in huis. Onze baby. De liefste, mooiste, leukste, slimste baby. De armpjes nog ongecontroleerd zwiepend, waar de vader zich ten onrechte zorgen over maakt: ‘Is dat normaal?’ De moeder – ikke – gekrenkt, natuurlijk. Alles is namelijk bij voorbaat goed en dus “normaal” aan haar. Diepe gevoelens van trots, van blijdschap, van geluk – ze overweldigen me. Ik kijk naar haar, het mooiste wat er is. Zelfs na maanden gebroken nachten kijk ik naar haar op momenten dat ik eigenlijk zou moeten slapen. Ik kan het gewoon niet laten. Ze is ...

Read More →

Nu even niet schat. Oftewel: de bevalling.

Op zondagavond was het zover. Tijdens het kijken naar een Nederlandse misdaadserie over de Amsterdamse onderwereld, merkte ik dat de oefenweeën die ik eerder ook wel had gevoeld, toch iets sterker begonnen te worden. Niet dat ik dacht dat het nu echt zou beginnen. Ik had juist het gevoel dat het er nooit meer van zou komen, want de zwangerschap duurde inmiddels al bijna 43 weken. Daarmee hield ik een familietraditie in ere: aan mijn moeders kant van de familie komt geen baby voor week 42 ter wereld. Ik werd natuurlijk wel dagelijks gecontroleerd om te zien of de baby ...

Read More →

Profielschets van Maureen

Dit ben ik: Maureen Janice Baartman, net 35 jaar oud en vier maanden, of om in de terminologie van de zwangerschap te blijven, 16 weken zwanger van de eerste. Dol- en dolgelukkig. En vol verwondering: over dit nieuwe leven, plotselinge rondborstigheid, positiekleding, het nut van rompertjes, de eerste echo’s en het feit dat ook ik een reusachtig moederinstinct blijk te hebben. Langzaam maar zeker gooi ik mijn truttigheidsallergie overboord en dompel ik me onder in elk schattig en lief detail van de zwangerschap. Mijn verwondering over dit alles zal ik hier de komende maanden beschrijven. Voor wie nieuwsgierig is naar ...

Read More →

Stress! Het kraampakket is binnen – Maureen

Het kraampakket is binnen en gretig opengetrokken om vervolgens een keiharde confrontatie met de aanstaande realiteit te veroorzaken. Het kraampakket bestaat namelijk uit, jawel: verband, verband en nog eens verband. Oftewel: het is een hele grote doos vol met zaken die de meest bloederige taferelen voor de geest weten te halen (want waar is dat verband voor nodig?). En hoewel ik zelf totaal niet tegen de bevalling opzag, werd ik toch enigszins zenuwachtig van dit pakket dat kennelijk noodzakelijk is tijdens en na de bevalling, die op haar beurt kennelijk zeer bloederig is.  Had ik voorheen nog zín in het ...

Read More →

Wie het allemaal moeten ontgelden: hormonale zwangerschapsagressie – Maureen

In De Wereldwinkel Ik was op zoek naar een klein, dun kaarsje voor in een klein, dun kandelaartje. Dus ik vroeg: “Verkoopt u misschien ook van die kleine, dunne kaarsjes voor in minikandelaartjes?” Het antwoord van de verkoopster werkte me vre-se-lijk op de zenuwen. Ze zei: “Nee, maar ik heb wél van die dikke kaarsen. Die zijn helemaal hip tegenwoordig, iedereen heeft ze”. Oké, ten eerste vroeg ik om een ultradun kaarsje en niet om een ultradíkke. Ten tweede ben ik niet iedereen. Normaalgesproken blijf ik meestal vriendelijk en geduldig. Maar tegenwoordig zijn mijn zwangerschapshormonen de baas. En die hebben ...

Read More →

Positiekleding – Maureen

De metamorfose Een paar weken geleden heb ik voor het eerst van mijn leven een zwangerschapslegging aangeschaft. Ik was het niet van plan, want positiekleding leek mij een absoluut overbodig en truttig verschijnsel waar ik natuurlijk ver, ver boven stond. Bovendien moest ik nog behoorlijk wennen aan mijn nieuwe postuur. Was ik in eerste instantie euforisch over mijn plotselinge rondborstigheid, nu moest ik opeens ook mijn plotselinge rondbuikigheid zien te bolwerken. Dat was even slikken. Voor de mannelijke lezers: stel je het eens voor. Binnen drie maanden besluit je lichaam totaal van vorm te veranderen dat geen enkel kledingstuk je ...

Read More →

Drachtig als een beest – Maureen

Ik ben zwanger! Bijna vier jaar lang hadden we op alle denkbare manieren geprobeerd om zwanger te worden: met seks, minder seks, meer seks, vitamines, mineralen, fertiliteitsklinieken tot over de landsgrenzen, sport, zen-meditatie en een psycholoog. Conclusie: ICSI zou in ons geval waarschijnlijk de enige optie zijn. Of, bedachten we zelf, een spermadonor. Na lang wikken en wegen kozen we voor dat laatste. Ik moest er zelf eerst erg aan wennen, maar een vriendin van me zei luchtig: “Zo ging het bij ons op de boerderij met de koeien ook altijd”. En nu ben ik dus zwanger. Ik. Ben. Zwanger! ...

Read More →