Moeder Natuur

Dag lieverd,

Vandaag zie ik overal kinderen, grote zwangere buiken, papa’s en hun draagzakken met of zonder kind erin (hoe dan?), mamafietsen en vooral heel veel kinderwagens. Op het gebied van die laatste twee ben ik samen met mama inmiddels expert. We zouden zonder moeite bij mensen thuis a la Tupperware twee- en vierwielers voor kindertjes zoals jij kunnen aanprijzen. En we zouden nog succes hebben ook. Dat had je ons niet zien doen hoor, een jaar geleden.

Ik ben aan het veranderen, van binnenuit en het begon subtiel, maar nu neemt het ingrijpendere vormen aan. En dat komt door jou. Er is een soort zesde zintuig in me geslopen dat zich lijkt te concentreren op alles wat jong is. Maar dan ook echt alles. Het hele hoge gekerm van vier meerkoetjongen op het vlotje naast onze boot gaat me door merg en been. Ze zijn lelijk hoor, die kleintjes, met hun rode hoofden en veel te grote voeten, maar steeds als ik ze hoor, haast ik me naar de broodtrommel of trek ik desnoods de prullenbak overhoop op zoek naar iets wat ze kunnen eten. En ik tel ze, elke dag weer, in de vurige hoop dat dit gezinnetje bij elkaar blijft.

 

Zwanen in de tuinLaatst werd ik om twee uur ’s nachts wakker van moeder eend, die al twee jaar achter elkaar op ons drijvende tuintje haar eieren uitbroedt – acht kinderen krijgt ze dit jaar. Ze was aan het krijsen, en het klonk zo alarmerend – niet als normaal, want dan lijkt het bij eenden altijd alsof ze je keihard uitlachen – dat ik met opengesperde ogen over jou en mama heen mijn bed uitkroop en naar buiten liep om te kijken wat er met haar aan de hand was. Toen ik de voordeur opendeed, zag ik nog net hoe een zwarte poes likkebaardend maakte dat ze wegkwam. Ik ben er nog een stukje achteraangerend met iets van een stoffer en blik in mijn handen, in de hoop dat ze dit gezin voortaan met rust zou laten. Terug in bed vond mama me een beetje raar, maar ik denk nog steeds dat het goed was wat ik deed. De volgende dag lagen er trouwens vier mannetjeseenden om het tuintje om de boel te bewaken. Zo mooi is de dierenwereld. Volgend jaar zoeken we samen wel naar de jonge buizerd die leert vliegen, of vallen we in slaap als de uil in de berk een verhaaltje vertelt.
 

Van een grote krant heb ik geleerd dat ook mijn lijf van binnenuit verandert als voorbereiding op jouw komst. Van het stofje dat papa’s groot en sterk maakt is er nu wat minder en andere stofjes zorgen ervoor dat papa’s wat meer op mama’s lijken. Dan kunnen zij het wat rustiger aan doen, snap je? Mama hoeft nu minder schoon te maken thuis, omdat ik het niet laten kan. De natuur heeft het allemaal wonderlijk goed voor elkaar. Over natuur gesproken. Je opa ligt nu bij wijze van vakantie samen met boswachters en mensen die van bomen en dieren houden in een zelfgebouwd hol ergens in het bos zelfgevangen visjes op te peuzelen – want dat is ook hoe de natuur werkt; soms kunnen we niet anders dan pakken wat deze wereld ons biedt. Maar daar moeten we dan wel eerst goed over nadenken. Dat zal opa je wel vertellen als je straks bij ons bent. Dan luisteren we samen naar papa’s papa. Maar groei jij eerst nog maar rustig verder. Dan kijk ik nog even af bij Moeder Natuur.’

About the author  ⁄ Redactie

Related Posts

Eerste pakje

Naakt

Papacursus

Druk

Comments are closed.