Positiekleding – Maureen

De metamorfose
Een paar weken geleden heb ik voor het eerst van mijn leven een zwangerschapslegging aangeschaft. Ik was het niet van plan, want positiekleding leek mij een absoluut overbodig en truttig verschijnsel waar ik natuurlijk ver, ver boven stond. Bovendien moest ik nog behoorlijk wennen aan mijn nieuwe postuur. Was ik in eerste instantie euforisch over mijn plotselinge rondborstigheid, nu moest ik opeens ook mijn plotselinge rondbuikigheid zien te bolwerken. Dat was even slikken.

Voor de mannelijke lezers: stel je het eens voor. Binnen drie maanden besluit je lichaam totaal van vorm te veranderen dat geen enkel kledingstuk je nog past. Als je in de spiegel kijkt, zie je een Barbapapa met enórme tieten. Dus opeens moet je eropuit voor ‘positiekleding’ in modellen waarvan je het uitgesloten acht dat je er enigszins charmant mee voor de dag kunt komen. Dat je er ‘gewoon’ uitziet als een zwangere vrouw: iedereen kan het plaatsen, maar jijzelf nog niet.

Dat even ter illustratie.

Meer!
Toen ik eenmaal in het bezit was van de inmiddels warm gekoesterde legging, wilde ik meer. Want zo’n ding is tóch wel erg handig. Eindelijk had ik nu niet meer de hele tijd het gevoel dat iedereen het hangende kruis van mijn langzaam maar zeker afzakkende panty kon zien (dat krijg je namelijk als er opeens een opkomende Mount Everest in de panty gewurmd moet worden). Ik gaf me over en nam mezelf voor mijn gehele garderobe te vernieuwen voor een total make-over.

Moederliefde
Een paar dagen later sprak ik mijn moeder. Ze wilde mij voor mijn verjaardag mee op sleeptouw nemen om een kledingstuk uit te zoeken. Niet veel later stelden we ons glunderend (vooral zij) voor aan de behulpzaam toeschietende verkoopster van een positiekledingzaak.

Binnen no time hingen er zo’n vijftig kledingstukken in het pashokje. Terwijl ik het ene jurkje na het andere aan het passen was, werd ik vanuit alle mogelijke hoeken door mijn moeder gefotografeerd. Alles moest erop: het buikje, de boezem, in een blouse, in een jurkje, in een rokje, in een truitje.. Ze nam zelfs foto’s tussen de gordijntjes van het pashokje door. De schat is zo trots als een pauw.

Minnie Mouse
De keuze viel uiteindelijk op een prachtig polkadotjurkje à la Minnie Mouse. Niet te lang, heel charmant en met een diep uitgesneden decolleté.

Ik zie het inmiddels al helemaal voor me: mijn opbollende boezem sexy uit het jurkje puilend, de contouren van mijn achterwerk sierlijk (tenminste, dat hoop ik dan) vormgevend. En dan: het bolle buikje als kersje op de taart.

Ik verlang nu alleen nog naar een warme zomer. Een zomer die zich leent voor dergelijke ontboezemingen. Een zomer voor nietsverhullende jurkjes. Ik wil mijn zwangere lichaam blootgeven!

About the author  ⁄ Redactie

No Comments