Slechte ouder

Ken je dat gevoel? Dat gevoel dat je misschien niet de beste ouder ter wereld bent? Je weet wel, als je ’s ochtends net te lang in bed bent blijven liggen waardoor je geen tijd hebt om nog even een boekje met je kind te lezen op de crèche. Als je van andere ouders hoort dat zij wel op een roze wolk zitten, terwijl jij na 5 slapeloze nachten niets anders ziet dan inktzwarte donderwolken. Of als je juist de laatste ouder bent die zijn kind op komt halen bij diezelfde crèche. Want tja, de baas wilde echt vandaag nog die notitie van je hebben. Dus dat doe je. Ook al weet je dat hij ‘m volgende week nog niet heeft gelezen … Dat gevoel dus.

Een vriend komt ’s avonds even een biertje drinken. Rond tien uur onderbreek ik de gezelligheid om mijn kleine kereltje uit bed te halen voor zijn late voeding. Terwijl ik de fles klaarmaak vraagt mijn bezoek of ik ook de tel wel eens kwijt raak. Even kijk ik hem vragend aan, maar dan valt het kwartje; hij doelt op het aantal schepjes babyvoeding. Ik hoor mezelf ja zeggen en direct bekruipt ‘het gevoel’ me. Hoe erg ben je wel niet als je niet eens tot 5 kan tellen als het om het eten van je hulpeloze lieve kleine ventje gaat?

Maar wacht even… ‘ook’. Jazeker, hij zei ‘ook’. Met een grote grijns bevestigt mijn vriend dat hem ook met regelmaat overkomt dat hij niet meer weet of er nu 4 of 5 schepjes inzitten. Gelukkig, ik ben dus niet de enige. En als er meer mensen zijn die dit hebben, ben ik best normaal, toch!? Eigenlijk ben ik dus gewoon een goede ouder… maar voor de zekerheid doe ik er toch nog maar een schepje bovenop.

About the author  ⁄ Redactie

Related Posts

Profielschets Ies

Bewustwording

Discriminatie!

No Comments