‘T was een wonder boven wonder – Monique

Het is en blijft een wonder, zwanger zijn en een groeiend mensje in je voelen, dat realiseer ik me regelmatig. Het mensje dat in mij groeit, laat me regelmatig voelen dat hij/zij er is door met golfbewegingen mijn buik te verkennen, althans, zo voelt het. Het lijkt soms net een golfslagbad en mijn buik lijkt acuut last te hebben van rare bulten. Liggend op mijn zij, laat hij/zij regelmatig merken dat deze houding niet echt prettig is waardoor ik me braaf meteen weer terugdraai naar de vertrouwde rughouding.

Het wonder ‘zwanger zijn’ is helaas niet in alle situaties even handig. Zo zit ik in een situatie waarin ik verplicht ben om te solliciteren, eens per week. Het scheelt dat ik zelf ook erg graag aan het werk wil en dat ik me er dan ook flink voor in blijf zetten om een leuke baan te vinden, maar dat terzijde. Met mij zijn er vaak nog zo’n honderd anderen die denken de beste kandidaat te zijn.. Hoe verder je echter in je zwangerschap komt, hoe moeilijker het is/lijkt om nog voor de uitgerekende datum werk te vinden, aldus mijn ervaring.

De vacature die ik begin maart vond was er een uit de categorie ‘zeer sporadisch voorkomend’, maar een geweldige baan voor mij. Vol goede moed kroop ik achter de computer en flanste ik een mooie brief in elkaar. Totaal verrast was ik dat hier een kennismakingsgesprek uitrolde. Voorafgaand aan het gesprek inspecteerde ik mijn garderobe om iets te kiezen dat mijn buik verhulde én ‘sollicitatieproof’ was. Missie geslaagd, want ik mocht voor een tweede gesprek! Inmiddels werd verhullen lastiger, maar dit keer was mijn luchtige, lange bedrukte sjaal de afleidingsmanoeuvre. Eerlijk als ik ben biechtte ik mijn zwangerschap wel op toen er naar mijn privéleven gevraagd werd. Kans verkeken dacht ik beteuterd.

Maar..de wonderen zijn de wereld nog niet uit! Noem het geluk, noem het toeval, ik noem ook dit een wonder, want ik kreeg een verlossend telefoontje. Ze achten mij geschikt voor de functie en ze bieden me een baan aan waarbij ik nog voor de bevalling ga beginnen!!

En nu sta ik dus te popelen om te beginnen zodat ik straks heerlijk kan gaan genieten van mijn verlof en daarna van het wondertje in mijn buik. En onthoud: iets wat onmogelijk lijkt, kan zo maar mogelijk worden. Don’t give up!

About the author  ⁄ Redactie

No Comments