’s Morgens om kwart over  5 vertrokken. We hadden een klein beetje gehoopt dat we beide slapend in de auto konden leggen, maar dat was niet het geval! Toen we op de randweg reden zei Daylon; Daar eten tat! Toen hij het Mac Donalds bord zag. Ach het is maar waar je trek in hebt ‘s morgens vroeg. Voor Chemène was het een verassing waar wij heen gingen. Toch had ze wel een vermoeden dat zij ook benoemde, omdat wij net als 2 jaar geleden ‘s nachts met de auto ook naar Disney waren vertrokken. De verassing hebben we volgehouden ...

Read More →

Mijn kleintje, Ik heb je gemist. De laatste dagen voor de vakantie hield je je stil, tenminste, zo leek het voor mij. Mama kwam trots met de mooiste verhalen over hoe je onder werktijd stiekem tegen de rand van het bureau aan zat te tikken, alsof je haar wilde waarschuwen dat het tijd voor middagpauze was. Of over hoe ze geleerd had om vlak voor het slapengaan met je te spelen, haar hand tegen je kleine ruggetje, of je hoofdje – ze wist het niet precies, ze kon alleen nog hard van zachter onderscheiden, net als jij. Ik hoorde het ...

Read More →