“Het lijkt wel een mongooltje”, dacht ik toen ze op mijn buik werd gelegd. “Haar oogjes hebben klem gezeten. Daarom zijn ze iets gezwollen” zei de verloskundige. Niet zo raar denken, dacht ik bij mijzelf. Maar toch zei een klein stemmetje in mijn hoofd dat er iets niet klopte. De verloskundige nam haar mee naar de babykamer voor de zogenaamde Apgar-test en verdere onderzoeken. Even later kwam ze terug en vertelde dat mijn dochter het syndroom van Down heeft. Tranen stonden in haar ogen. “Dat dacht ik al”, is het enige dat ik toen kon zeggen. Roze wolk? Hoe kan ...

Read More →

Het was weer even geleden dat ik mijn digitale dagboek opende. Mijn ervaringen, gevoelens en gedachtes van toen. Het dagboek van inmiddels twee jaar geleden. Ik vond het wel weer eens tijd worden, dus ik opende ‘m. In mijn dagboek beschreef ik een enorme blijheid en trots. Een naam voor het kindje in mijn buik had ik nog niet, maar al snel was ik daarmee bezig.  Meisjesnamen had ik zo gevonden,  ik moest alleen nog een definitieve keuze maken. Jongensnamen had ik nog niet echt. Ik was dus best wel blij dat het een meisje bleek te zijn. Maar niet ...

Read More →