Mijn naam is Maaike Brons en ik ben 32 jaar. Ik woon samen met mijn vriend en onze twee zoontjes. De oudste is drie en de jongste net geboren. Ik schrijf mijn hele leven al veel en vind het leuk om mijn (zwangerschaps-) ervaringen vast te leggen en te delen. In mijn columns zal ik serieuze en luchtigere onderwerpen met elkaar afwisselen. Uiteraard zullen de onderwerpen allemaal met zwangerschap te maken hebben.     ...

Read More →

Misschien wilde ik schrijven, beginnend van het verleden, naar het nu. Dan zou ik een goed beeld te schetsen van hoe ik me voelde, hoe ik was, hoe ik de wereld zag en hoe ik het idee had dat anderen mij zagen. Maar dat vind ik niet helemaal gepast bij een Zwangerschapsmagazine. En als het dat wel zo zou zijn, dan voelde dit niet als het goede moment. Als dat moment over een paar jaar komt, ga ik misschien wel nachtenlang zwoegen om er een boek van te schrijven. Nu ga ik het hebben over de roze wolk, die vaak ...

Read More →

Het gevoel wat een cliffhanger van een soap kan geven, heel frustrerend. Het gevoel van willen weten hoe het zit, hoe het eindigt en het gevoel van nieuwsgierig zijn naar het vervolg. Laat ik even ingaan op de nieuwsgierigheid. Mensen waren heel nieuwsgierig toen het verhaal rond ging dat ik zwanger was. Vooral hoe het zat tussen mij en ‘de vader van Sophie’ was een hot item. In GTST zat er een verhaallijn in, over een meisje, Sjors, die zwanger werd en niet wist of de vader Danny of Bing was. Een tijdje hebben mensen gedacht dat ik ook niet ...

Read More →

Egoïstisch vond ik het, dat ik moest kiezen waar ik me beter bij voelde of wat beter bij de (thuis)situatie paste. Onnatuurlijk bijna. Bij mij lag die keuze en van geen één werd ik echt vrolijk natuurlijk. Het was te laat, teruggaan in de tijd was geen optie meer. Een plan B verzinnen werkte niet in deze situatie. Ik kon het gewoon niet geloven. Ik zag mezelf totaal (nog) niet als een toekomstige moeder. Mijn keuze werd dus, dat ik zwanger zou blijven. Deels kwam het door onze thuissituatie. Onze thuissituatie was prima. De band met mijn moeder en stiefvader ...

Read More →

Ik ben Linda en ik ben 27 jaar. Ik ben nu in verwachting van mijn eerste kindje. Als alles volgens plan verloopt, ben ik op 27 september 2012 uitgerekend. Bij de bevalling ben ik ook een jaartje ouder, dus ik ben 28 jaar als mijn kindje wordt geboren! Met mijn columns zal ik mijn ervaringen beschrijven tijdens mijn zwangerschap en hoe ik alles ervaar als aanstaande moeder. ...

Read More →

Vroeger Eigenlijk is de kraamzorg in grote lijnen hetzelfde gebleven. De vrouw van nu is veel mondiger en ook de kraamverzorgster van nu weet haar woordje te doen. Vroeger was de dokter de baas en zijn wil was wet. Als kraamverzorgster moest je doen wat hij zei. Als de tijd van bevallen was aangebroken, werd het kraambureau ingeschakeld. De kraamverzorgster kwam op de fiets  met een koffer met schorten en een nachtpon achterop, zij bleef ook slapen. Ze leidde het gezin met strakke hand. Na de geboorte werd de baby gelijk aangekleed en de moeder zag haar baby dan pas, ...

Read More →

Onze huisarts had bevestigd dat Anne zwanger was en daarna konden we het zelf zien toen we een echo lieten maken. Meer dan een schim was het niet die in beeld kwam, maar we herkenden er toch duidelijk de contouren van een mini-mensje in. We zagen het hartje kloppen, wat een hele geruststelling was, en konden zelfs armpjes, handjes, beentjes en voetjes onderscheiden.  Eén handje gleed langs het gezichtje, de vingers leken zich te spreiden. ‘Volgens mij trekt hij nu al een lange neus naar me,’ zei ik. ‘En dan is hij nog niet eens aan het puberen.’ Eenmaal in ...

Read More →

Zwanger Na het doen van een test leek het er wel heel erg op dat ik zwanger was. We schrokken wel een beetje. Absoluut gewenst en we hoopten er al op, maar als het dan zo ver is, wordt het ineens heel serieus. Blijdschap. Een traantje wegpinken. Lachen. En dan? Wat doe je als je zwanger bent? Gesprek met de assistente In Nederland kan niets zonder het te melden bij een instantie, schriftelijk in drievoud aan te vragen, of zonder vergunning. Dus waar begin je als je zwanger bent? Eerlijk gezegd had ik geen idee. Het kwam toen niet bij ...

Read More →

Ik zal mij even voorstellen. Ik ben Linda en woon samen met mijn man en kat. Mijn man werkt in de IT en ik werk bij een GGZ instelling. We zijn bijna 10 jaar bij elkaar en wonen nu net een paar jaar in een hoekhuis, hiervoor woonde we in een appartement. Mijn hobby`s zijn vooral creatief bezig zijn en ik houd van muziek en dans. Ik was een half jaar gestopt met de pil en had medicatie afgebouwd die niet samen gingen met zwangerschap. Mijn man en ik wilden een beetje gokken op een periode, om zo verjaardagen te verspreiden. ...

Read More →

Nadat de euforie van het we-zijn-zwanger-we-mogen-weer-zo’n-wondertje-op-de-wereld-gaan-zetten- lichtelijk voorbij is word ik belaagd door een golf van misselijkheid. Niet alleen de eerste drie maanden,nee, ik heb het geluk dat het tot op de dag van vandaag voortduurt en probeer dan maar eens te genieten.. Alle hulpmiddeltjes, theorieën en oefeningen heb ik aangehoord en uitgeprobeerd, maar helaas zonder enig positief resultaat. En daar zit je dan. Zwanger, zonder werk, zonder energie, zonder puf, zelfs een glaasje drinken pakken lijkt gelijk aan het meedoen met een marathon. Het enige wat me tot nu echt geholpen heeft, is het verstrijken van de tijd, want ...

Read More →