Testen

Wat een weken. Een donderdag werd ik om vier uur ’s nachts wakker en heb ik alleen maar boven het toilet gehangen. Bij wijze van spreken, want kotsen doe ik boven een emmer. Niet smakelijk, maar ik moest het kwijt. Bovendien had ik ongesteld moeten worden, maar ik werd het niet. Ik lust ineens geen gehaktballen meer. Zou het?!

Ik doe een test. Negatief. Ik baal ontzettend. Youri gaat voor drieënhalve week weg. De ochtend voor zijn vertrek doe ik nog een test. Weer negatief. Ietwat teleurgesteld gaat hij weg.

Dat ik gestopt ben met de pil heeft nog meer consequenties. En die consequenties zitten op mijn haarlijn, op mijn rug en op mijn decolleté. Jak. Moeten die puistjes nu echt? Tien jaar lang had ik een glad gezicht vanwege de pil en nu… Nog meer dan eerst probeer ik mijn huid zo schoon mogelijk te houden. Scrubben, reinigen, maskers, heel hard roepen dat ze weg moeten gaan, maar het wil niet lukken. Hopelijk droogt de aankomende zonneschijn ze op. Maar ik heb mijn twijfels met deze hardnekkige pukkels.

Later ga ik naar een Beauty Event en spreek ik een hormoontrainster. Zij vertelt dat veel vrouwen na acht maanden stoppen met de pil nog niet ongesteld zijn. Het duurt even voor alles weer normaal is daar binnen. Ik besluit onderzoek te doen en zo kom ik er achter dat veel vrouwen ook denken zwanger te zijn. Een andere bijwerking kan zijn: hoofdpijn. Dat verklaart dan mijn hoofdpijn van de vorige keer. En misselijkheid, nou ja, dat was dus het geval.

Ik blijf het lastig vinden om te leven in die onzekerheid. Ik wil het zo graag, maar ik heb er geen enkele vat op. Na een snelle berekening lijkt het eigenlijk beter uit te komen. Zou ik nu zwanger zijn, dan is het kindje in december jarig. Voor ons een veel te drukke maand. Dus misschien is nog even wachten wel een optie. Optie? Ik heb er trouwens niets over te zeggen. Nou ja, het komt als het komt. Stiekem hoop ik wel op snel.

About the author  ⁄ Redactie

Related Posts

Eigen koophuis

Hét Gesprek

Nuchtere Hollander

No Comments