Tijd voor taart! – Sophia

Het verwerken van een miskraam is psychisch al heftig genoeg. Als daar dan bijkomt dat je lichaam het niet wíl verwerken, dan worden je geduld, je emoties en tenslotte ook je relatie flink op de proef gesteld. Zo geschiedde…

‘Curetteren, het duurt te lang’
Na de pillen verloor ik dan wel het vruchtje, maar op de controle echo een week later bleek dat er nog teveel stolsel in mijn baarmoeder zat. De weken erna in een notendop: lichaam deed niet haar werk, de stolsels bleven zitten. Wederom pillen, deze zorgden voor beetje bloedverlies, maar niet genoeg; 2nd opinion zegt ‘curetteren, het duurt te lang’; in ziekenhuis zegt mijn gevoel dat ze nog even moeten checken of het écht niet weg is: leeg! Voor niets in de OK, operatieteam om me heen, bijna narcosenaald in mijn arm. Een uur later staan we weer buiten…

Waarom werkt het lichaam niet mee?
Met mijn emoties ging het net zo: de teleurstelling van de vrucht die niet meer groeide, gevolgd door de opluchting dat het vruchtje met de pillen naar buiten kwam, nog verdrietig dat de buik nu leeg was, maar blij want we konden weer verder omdat de buik leeg was (dubbel!). Vervolgens bleek de buik toch níet leeg, er zat nog iets, dit moest eruit. Waarom werkt mijn lichaam niet mee? Dan maar een curettage: de geest wordt even bang gemaakt en hoepla, lichaam is er tóch klaar mee?!

Tijd voor taart
En onze relatie? Zo cliché als het maar zijn kan, kom je er samen toch sterker uit. Het is niet niks wat je meemaakt. Tussen alle afspraken in het ziekenhuis, het geregel van opvang voor Yildiz, ziekmelden op werk en blijven onderhouden van sociale contacten lopen de gemoederen soms hoog op. Zet een soms wat labiele moeder, zeer eigenwijze dreumes en hardwerkende vader in het rommeligste huis van Amsterdam en het plaatje is compleet. Maar dat is nu voorbij. Bij thuiskomst uit het ziekenhuis heb ik het huis van onder tot boven gestofzuigd, mijn teennagels geknipt (een van de dingen die door alle heisa in de vergetelheid waren geraakt) en de taart aangesneden. Om te vieren dat alle ellende over is, dat mijn baarmoeder leeg is. Nooit gedacht dat ik daar zó blij mee zou zijn!

About the author  ⁄ Redactie

No Comments