Vakantie voorbij….

Na een heerlijke vakantie aan de Carabische kust (mét opa & oma erbij) is het gewone leventje weer begonnen. Opa & oma zijn vertrokken naar Frankrijk, wij proberen de draad in Medellin weer op te pakken en ons zoontje Joaquim begint binnenkort op de crèche. Aangezien we niet in een expat-omgeving wonen, hebben we gekozen voor een lokale crèche, dus Joaquim wordt straks omringd door Colombiaanse kindjes en leidsters. Zijn Spaans zal met sprongen vooruit gaan!

Colombiaanse crèche
Hier in Colombia gaat het er anders aan toe dan op de Nederlandse crèche; je moet kiezen voor een ochtend- of middagprogramma, alle kindjes dragen een uniform en iedereen wordt gebracht en gehaald met een speciaal busje, dat de kindjes voor de deur ophaalt en weer afzet. Fietsen of wandelen naar de crèche is helaas geen optie, er zijn geen fietspaden en de trottoirs zijn schots en scheef, of helemaal afwezig. Niet handig als je ruim 5 maanden zwanger bent!

IMG_0156 (2)

Doktersverklaring
Behalve een kleine voedselvergiftiging verloopt m´n zwangerschap gelukkig goed. Vrijdag heb ik weer een afspraak in de kliniek, ditmaal voor een zeer uitgebreide echo waarin alles nogmaals gecheckt wordt. Tevens zal ik een doktersverklaring voor mijn volgende vlucht in april moeten regelen, aangezien de regelgeving van de Colombiaanse luchtvaartmaatschappij (Avianca) een stuk strikter is dan wij gewend zijn. Bij de vorige check-in werd mij meerdere malen gevraagd hoeveel weken ik zwanger was. Blijkbaar was mijn antwoord ongeloofwaardig, aangezien ik van top tot teen gecheckt werd en alsnog gevraagd werd om een doktersverklaring. Tot 28 weken kun je zonder problemen vliegen met Avianca, daarna wordt het ingewikkeld. KLM bijvoorbeeld hanteert 36 weken, een stuk flexibeler!

Huishoudelijke hulp
Verder zijn we er in geslaagd om een empleada (huishoudelijke hulp) te vinden, die begin maart aan de slag gaat. Haar naam is Marina en ze is een echte Paisa, zoals de bewoners van deze provincie genoemd worden. Geboren en getogen in Medellin beschikt ze over een enorm Paisa-accent, waardoor ik haar waterval aan Spaans met moeite versta. Marina vroeg of wij er vreemde eetgewoonten op nahouden en verbaasde zich erover dat rijst en arepa (pannenkoekje van gekookt maïsmeel-deeg) niet tot onze dagelijkse voeding behoort. Zelf eet ze driemaal daags rijst en arepa. Volgens Colombiaans gebruik zullen we een aantal uniformen voor Marina moeten aanschaffen. In eerste instantie vonden wij het erg onprettig om iemand een uniform te laten dragen, maar later begrepen we dat het juist op prijs gesteld wordt, omdat ze anders haar eigen kleding verslijt tijdens het werk. Ik ben benieuwd wat voor cultuurverschillen we verder tegenkomen als Marina eenmaal bij ons aan de slag gaat….

IMG_0090

About the author  ⁄ Redactie

No Comments