Zwanger! – Dianne

Een tijdje geleden las ik een oproep: schrijvers gevraagd voor columns op een site over zwangerschap. Mijn eerste gedachte was: ‘Jammer dat ik daar niet voor kan schrijven,’ en ik besloot deze gedachte te delen met degene die de oproep had geplaatst. Zij vond het een goed idee dat ik wél zou schrijven, ook al ben ik niet bezig met zwangerschappen of baby’s; die tijd ligt ver achter me. Ik heb een tijdje nagedacht of ik iets toe te voegen heb aan een website, die bedoeld is voor zwangere vrouwen, vrouwen die zwanger willen worden en vrouwen die net bevallen zijn. Mijn gedachtegang en mijn conclusie wil ik graag met jullie delen in mijn eerste column voor Zwanger Magazine.

Mijn naam is Dianne en ik heb drie zonen waarover ik later meer zal vertellen. Ik woon in een heerlijk dorp aan de Oosterschelde, maar ben ook vaak in mijn tweede thuis in Utrecht. Ik ben niet zwanger en er zijn minstens drie redenen waarom ik dat ook nooit meer zal zijn. Waarom dan toch schrijven voor deze website? Omdat de perioden dat ik zwanger was de beste 27 maanden van mijn leven waren! Zwanger zijn is geweldig, ondanks de problemen, zorgen en beperkingen die het met zich meebrengt. Misselijkheid, extreme moeheid, rugpijn, slecht slapen, dikke en pijnlijke enkels en handen, ik heb het allemaal meegemaakt. Bij mijn laatste zwangerschap kon ik de laatste drie maanden amper lopen en stond er een bed in de kamer omdat ik niet kon zitten. Maar toch: zwanger zijn was geweldig. Ik genoot van alle aandacht en belangstelling en vooral van dat kleine wezentje binnen in mij dat volledig van mij afhankelijk was en zomaar groeide en groeide; steeds meer mens werd, met een eigen dag- en nachtritme, eigen schopjes en draaitjes en steeds gevoeliger voor mijn stem en aanraking.

Reden één is dus: zwanger zijn is leuk. Reden twee zou kunnen zijn dat ik jullie kan vertellen wat je te wachten staat, tips en adviezen geven en zo. Maar zitten jullie daar op te wachten? Als je zwanger bent, krijg je van alle kanten adviezen en wijze raad. (Schoon)moeders, buurvrouwen, tantes, collega’s en wildvreemden, iedereen schijnt precies te weten hoe jij je voelt en wat jij wel en vooral niet moet doen. Het vervelende is dat die adviezen vaak tegenstrijdig zijn. Van de een moet je ‘voor twee eten’, de ander vindt dat je juist niet veel moet eten; de eerste zegt dat je zoveel mogelijk moet rusten, van de tweede moet je juist flink doorsporten; de buurvrouw heeft goede ervaringen met ananas om de weeën op te wekken, je schoonzus beweert dat de bevalling meteen inzette toen ze een fles tonic leeg had gedronken. Je hebt er dus echt helemaal niks aan. Ik heb daarom ook maar een advies: luister naar je lichaam en doe en laat wat je zelf wilt; jij weet echt het beste wat je wel en niet kunt doen, wat je wilt eten, hoe laat je naar bed wilt, hoe je wilt slapen, of je wel of niet wilt vrijen, hoe lang je doorgaat met werken. Jij bent zelf je beste raadgever, jouw lichaam weet wat hij nodig heeft, vertrouw daar maar op.

Goed, reden twee is er dus niet. Is er nog een reden? Jazeker! Zwanger zijn is leuk en schrijven is ook leuk, dus wat is er beter dan schrijven over een onderwerp dat mij herinnert aan de beste perioden uit mijn leven? Ik doe het! Ik ga jullie, door de zwangerschap toch enigszins beperkte, hersens aan het werk zetten door jullie te prikkelen en af en toe een beetje te plagen. Ik hoop dat jullie het net zo leuk vinden als ik en dat jullie gaan reageren op mijn columns. Je mag overigens ook reageren als je iets niet leuk vindt… graag zelfs.

About the author  ⁄ Redactie

No Comments