Zwangere mannen – Jasper

Als je vrouw zwanger is, denk je heel bijzonder te zijn. Zwangerschap is immers iets heel speciaals en unieks. Het tegendeel lijkt waar: de afgelopen 4 maanden zijn er in onze straat 6 kinderen geboren. Twee vriendinnen van Suzan zijn net bevallen, een ander verwacht binnenkort een tweeling en vier van mijn vrienden verwachten in de maanden na ons een kindje. En dan heb ik het nog niet eens over de collega’s en klanten die Suus en ik om ons heen hebben. Het lijkt wel besmettelijk!

Het leuke van al die zwangere mannen om mij heen is dat we ervaringen met elkaar kunnen delen. Over echo’s, nekplooi metingen, vriendinnen met pijntjes, kinderopvang, kinderwagens en meer van dat soort uiterst mannelijke zaken. Geloof me beste vrouwen; wij mannen zijn net zo met de zwangerschap bezig als jullie dat zijn. Alleen laten we dat in jouw gezelschap wat minder merken. Als we echter onder elkaar zijn hebben ook wij het over inrichting van de babykamer, stoere luiertassen en borst- of flesvoeding.

Om te voorkomen dat we zelf veranderen in onze vriendinnen hebben we binnenkort een mannenavond georganiseerd. Bier, vet eten en ouwehoeren over auto’s en voetbal. Benieuwd binnen hoeveel minuten het toch over ons aanstaand vaderschap zal gaan. Het is gek (of juist niet) hoe veel wij mannen het over vaderschap kunnen hebben. We zitten in dezelfde situatie, maken vergelijkbare dingen mee en staan voor belangrijke keuzes. Het lijkt allesoverheersend te zijn. Zelfs toen ik laatst een Champions League wedstrijd bijwoonde en het spel even inzakte hadden we het in een vol stadion in no time over hoe dapper we onze vriendinnen vinden en dat bevallen in het ziekenhuis ons beider voorkeur heeft. Het is sterker dan wij!

Een onderwerp waarvan ik zeker weet dat ik het ook in mannenkring bespreken ga, is het wonder van ons bewegende kindje dat ik een aantal dagen geleden voor het eerst voelde. Wauw. Gewoon wauw. Wat een bizar gevoel zo’n levend wezentje in Suus haar buik. Ik kan me er geen voorstelling van maken hoe het voor haar moet zijn om dat in zich te voelen. Wat ik wel veel beter begrijp na het voelen van Pluis is hoe het komt dat een moederband met een (ongeboren) kindje zo ontzettend sterk is. Ik vond het al een ongelooflijk gevoel om ons kindje te voelen bewegen. Kan je nagaan hoe dat voor haar moet zijn. Nu ik het zo opschrijf raak ik er weer helemaal vol van. Ik ga gauw een van mijn vrienden bellen!

 

About the author  ⁄ Redactie

No Comments